เอาเรื่องแรกก่อนเลย  ล่าช้าไปวันนึง ไม่สิถ้านับแล้วก้อสองวัน

คุณพ่อพี่แหม่มหัวหน้าเราเอง   ได้จากโลกนี้ไปอย่างสงบสุข

หลังจากที่พี่แหม่มได้ดูแลปฏิบัติหน้าที่ลูกที่ดี  พยายามทุกอย่าง

เพื่อให้คุณพ่ออยู่ด้วยกันได้นาน ๆ มาตลอด 3 ปีที่ท่านป่วย

จนเมื่อคืนวันจันทร์ ท่านก้อได้จากโลกนี้ไป  ขอให้คุณพ่อมีความสุขบนสวรรค์นะคะ

บริษัทจะเป็นเจ้าภาพในคืนวันศุกร์  และรับพระราชทานเพลิงศพวันอาทิตย์ที่วัดลาดพร้าว

 

เรื่องที่สอง

ไม่ได้อัพไดแบบว่านานมากกก  ภารกิจส่วนตัวล้นหลาม

จากที่แม่ป่วยตั้งแต่ปีใหม่ที่ผ่านมา  โดยทีแรกคิดว่าแม่เป็นวัยทอง

เพราะแม่เพิ่งหมดประจำเดือนไปสัก 4-5 เดือน แล้วอยู่ ๆ มาอีก

เลยคิดว่ายังไม่หมดดี  แต่คราวนี้มานานผิดปกติ จึงคิดว่าพาแม่ไปหาหมอดีกว่า

เผื่อจะได้ฮอร์โมนมากินบำรุงร่างกาย เพราะคนส่วนใหญ่ถ้าเป็นวัยทอง

จะต้องมีกินฮอร์โมนเสริม  หรือคำแนะนำดี ๆ จากคุณหมอ

 

พอได้ไปหาหมอที่รพ.เอกชน ปรากฏว่าแม่เราเป็นมะเร็งปากมดลูก

ซึ่งมันเป็นอาการเดียวกับวัยทอง  แต่จะไม่เหมือนตรงที่เลือดจะออกไม่หยุด

คือมาทุกวัน  อ่อนเพลีย น้ำหนักลดลงอย่างเห็นได้ชัด

ทางรพ.จึงได้ทำการตัดชิ้นเนื้อและอัลตร้าซาวน์เพื่อความแน่ใจ

ผลสรุปคือเป็นจริง ๆ ทางรพ.จึงต้องทำใบส่งตัวแม่เพื่อไปรักษา

เพราะเครื่องมือสำหรับการฉายแสงไม่มี  หมอที่รักษาเป็นหมอจากศิริราช

ดังนั้นเราจึงขอให้คุณหมอส่งตัวไปรักษาที่ศิริราช

จนมาถึง ณ วันนี้ได้มีเวลามาบันทึกหน้านี้สำหรับคุณพ่อพี่แหม่ม 

จึงได้ลงเรื่องราวช่วงที่ผ่านมาราว ๆ เกือบสองเดือนนี้ด้วย

คำปรึกษาดี ๆ เกี่ยวกับการดูแล  การป้องกัน  การติดต่อกับรพ.ต่าง ๆ

ได้รับมาจากพี่แหม่มคนนี้นั่นเอง  และในขณะนี้แม่ได้ผ่านกระบวนการ

ตรวจรักษามาหลากหลายมากแล้ว ตรวจกันชนิดที่ว่า

ถ้าไม่ปวดไม่ทรมานคือจะไม่ไปรักษาแน่ ๆ 

ตรวจหลายขั้นตอน และแต่ละขั้นเจ็บ ๆ ทั้งนั้น T_T

ด่านสุดท้ายที่วินิจฉัยว่าจะรักษาแบบไหน เราให้ชื่อด่านนี้ว่า 18 อรหันต์

กลับบ้านมาระบมทั้งด้านหน้าด้านหลังนวดกันทั้งคืน

กินยาอักเสบกันไว้ล่วงหน้าเลยว่างั้น  แต่ดีที่ว่ามือนวดอย่างเรา

ซึ่งชอบไปนวดตัวอยู่แล้ว  จึงได้ประสบการณ์มาใช้หมดกระบวนท่าเลย

บวกกับประคบร้อนให้แม่ด้วย  หายภายในสองวัน

ตอนนี้ก้อเหลือทำ CT.scan ในอาทิตย์หน้า 

และจะได้คิวเริ่มรักษาโดยการฉายแสงตอนต้นเดือนเมษายน

 

สำหรับอาการคุณแม่เราตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว  ได้ยาดี ทั้งยากิน และยาใจ

จากลูกทั้งสอง  ทำให้แม่มีกำลังใจที่ดี  อาการปวดท้องที่ตอนแรก

ปวดถึงกับร้องไห้แบบทรมานสุด ๆ   ตอนนี้หายดีแล้ว  คงเหลือเพียง

เลือดที่ออกเพียงเล็กน้อย  สลับกับน้ำคาวปลาที่มีทุกวัน

สงสารที่ต้องใส่เจ้าผ้าอนามัยทั้งวัน ทั้งคืน  ขนาดเราเดือนนึง

ใส่ไม่กี่วันยังเบื่อแสนเบื่อ   และอีกอย่างที่ต้องชื่นชมอย่างยิ่งเลย

รพ.รัฐที่ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ  ทั้งการบริการ  การพูดจาให้กำลังใจคนป่วย

การรักษาที่รวดเร็ว  การแนะนำเพื่อที่จะไม่ให้เราต้องเสียเงินจำนวนมากในการรักษา

เพราะบัตรทองแม่เราได้ทำหายไปนานแล้ว  ทุกอย่างจึงต้องจ่ายเองทั้งหมด

ทางรพ.แนะนำให้เราทำเรื่องใช้สิทธิใหม่ เพราะขั้นตอนรักษายังต้องมี

ค่าใช้จ่ายอีกค่อนข้างเยอะและต่อเนื่อง  ตอนนี้จึงกำลังเร่งรีบดำเนินเรื่อง

ชื่นชมจากใจจริง ๆ ค่ะ  คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล  

 

 

ปล.หากใครได้เข้ามาอ่านไดหน้านี้และเป็นผู้หญิง

ขอร้องเลยนะคะ ที่เค้ารณรงค์ให้เราตรวจสุขภาพประจำปี

โดยเน้นเรื่องมะเร็งปากมดลูก  อย่าอายที่จะตรวจค่ะ

ดีกว่าต้องปวดที่จะต้องรอรักษา