จำไว้  ภาษีธุรกิจเฉพาะ

บันทึกเรื่องราววันนี้เป็นแบบทางการสักหน่อย

เมื่อสัปดาห์ก่อนได้หยุดงานเพื่อไปดำเนินการติดต่อเจ้าหน้าที่

ณ.สำนักงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดด้วยตัวเอง

เนื่องจากพ่อของแฟนได้ไปดำเนินการไว้เนิ่นนานหลายเดือนจนปาเข้าไป

เกือบจะ 4 เดือนแล้วเรื่องยังคงไปไม่ถึงไหน

 

เรื่องมีอยู่ว่าพวกเราได้ซื้อบ้านมาหลังนึงจากกรมบังคับคดีในวันดังกล่าว

เราขาดเอกสารอยู่ตัวนึงคือใบอนุญาตก่อสร้างอาคารทำให้ไม่รู้ว่าทรัพย์ที่เราซื้อนี้

มีอายุการได้มาแล้วกี่ปีที่ถือครอง  ทำให้เราต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะในส่วนนี้

ซึ่งมันก้อราคามากพอสมควรเลย  และจากการที่เราซื้อทรัพย์จากกรมบังคับคดีนี้

ทำให้ได้รับยกเว้นในเรื่องภาษีเงินได้  ส่วนของอากรแสตมป์ทางกรมฯจะทำการหัก

จากทรัพย์ที่ขายได้นำส่งสรรพากรเอง  โดยในใบเสร็จค่าธรรมเนียมที่ดินระบุไว้จำนวน 16,080.-

 

หลังจากทำการโอนเรียบร้อย ทางคุณพ่อได้ไปยื่นแจ้งเพื่อขอรับส่วนของภาษีเงินได้

ที่ได้รับยกเว้น ก้อเรียบร้อยด้วยดี  แต่....ความบังเอิญทำให้เราพบใบอนุญาตปลูกสร้าง

ด้วยความดีใจเราจึงรีบดำเนินการนำเอกสารดังกล่าว  และรวบรวมเอกสารที่เกี่ยวข้อง

เพื่อนำมาประกอบคำร้องขอคืนส่วนของภาษีธุรกิจเฉพาะตัวนี้คืน

 

ทางกรมสรรพากรแจ้งว่าต้องรอใบเสร็จรับเงินค่าอากรแสตมป์ที่กรมบังคับคดีชำระ

และนำส่งให้ทางสรรพากรก่อน   หลังจากรอ..ร๊อ..รอ  เมื่อวันที่ 18 ธ.ค.50

กรมฯ โทรแจ้งให้ไปรับใบเสร็จลงวันที่ 14 ธ.ค.50  ยอดเงินที่ชำระ 11,350.-

ยอดที่ชำระไม่ครบตามที่ใบเสร็จกรมที่ดินระบุไว้ ทำให้เราต้องชำระในส่วนนี้เพิ่ม

อีก 4,730 บาท ซึ่งอันนี้ก้อแอบเซ็งไปรอบนึงแล้ว  ยังต้องมาเซ็งซ้ำสอง

เมื่อได้รู้ว่าเราชำระล่าช้านับจากวันอะไรนี่ล่ะเกินกว่า 60 วัน ต้องโดนปรับอีก 6 เท่า

พระเจ้าช่วย  มันเป็นความผิดของเราหรือที่ต้องมาจ่ายในส่วนนี้เพราะกว่าจะได้ตัว

ใบเสร็จจากบังคับคดีก้อสิ้นปีแล้ว  ทั้งที่เราโอนบ้านตั้งแต่ 26 กรกฎาคม

 

เมื่อรู้เรื่องทั้งหมดแล้วเราจึงรีบขอคำปรึกษาจากพวกพ้องหลายสำนัก

และรู้ว่าเรื่องทั้งหมดสามารถทำการลดหย่อนได้โดยการยื่นคำร้อง

โดยใช้กฎกระทรวง 129  กรณีของเราเข้าข่ายมาตรา 113

กฎกระทรวง ฉบับที่ 129 (พ.ศ. 2512) http://www.rd.go.th/publish/2498.0.html

สามารถทำเรื่องลดหย่อนในส่วนที่ต้องชำระเพิ่มคือจ่ายเพิ่ม 20% ของส่วนที่ชำระขาด

แต่ยังไม่หมดแค่นั้น  ถ้าสังเกตุในย่อหน้าสุดท้ายของกฎกระทรวงดังกล่าว ได้แจ้งไว้ว่า

ในกรณีนี้เรายังสามารถใช้ ทป 84/2542 มาประกอบเพื่อขอลด ได้อีกส่วนนึงด้วย  

คำสั่งกรมสรรพากร ที่ ท.ป. 84/2542  http://www.rd.go.th/publish/3360.0.html

 

ดังนั้นเราจึงทำเรื่องยื่นคำร้องโดยใช้กฎกระทรวง 129 ตามคำแนะนำของเพื่อน

แต่พอจะใช้ ทป 84/2542 เพิ่มเติม ทางกรมสรรพากรไม่ยินยอมให้ใช้

โดยอ้างอิงสารพัด  ทำให้เราตัดสินใจเสียในส่วนที่พอรับได้เพื่อจะได้จบ ๆ

สรุปจากที่เราจะต้องเสียเพิ่ม 33,110 บาท เราจึงจ่ายเพิ่มอีกแค่ 10,406 บาท

ทั้งที่น่าจะเสียได้น้อยกว่านี้   สรุปตอนนี้ก้อคือรอเงินในส่วนนี้คืนว่าจะนานกี่เดือน

 

ทั้งหมดที่เล่ามาอยากให้ไว้เป็นประสบการณ์เพื่อว่าใครจะโดนแบบนี้บ้าง

ควรหาคำปรึกษาให้ทราบข้อมูลชัดเจน เพื่อจะได้ไม่เสียรู้ เสียเงิน เสียผลประโยชน์

เพราะจริง ๆ แล้วเรื่องของเรื่องนี้เราไม่ได้เป็นคนผิดเลย....