เป็นอีกปีนึงที่หนาวหลายวันเลย  ไม่ได้อัพไดมานานโขทีเดียว
มัวแต่ขลุกอยู่กับมัลติพลาย แวะเวียนไปอ่านเรื่องชาวบ้าน 
ลองทำของตัวเองแล้วมันยังไม่โดนใจ ท้ายสุดมันก้อคือความขี้เกียจ โฮะ โฮะ
แต่ก้อกะลังพยายามให้มันสวยอยู่นะ  งานนี้ก้อคลำ คลำ กันต่อไป
แล้วก้ออีกอย่างคือเริ่มถ่ายรูปมากขึ้น  และค่าใช้จ่ายพวก makeup เนี่ย
บานปลายมากกก.....  ตอนนี้ก้อเลยต้องเจียมเนื้อเจียมตัวเล็กน้อย
เพราะเวลาเหลียวกลับไปดูของที่ซื้อ ๆ มายังใช้ไม่หมดเลย
จะแต่งอะไรหนักหนา  แต่พอได้ click click เท่านั้นแหละ
ต่อมอยากพุ่งปรี๊ดดดดดด.....สนองตัณหาในที่สุด

เอาหล่ะ คราวนี้ นับแต่เดือนนี้ ข้าน้อยจะพยายาม
ไม่ฟุ่มเฟือย  ใช้จ่ายให้ระวังมากที่สุด 
สิ้นเดือนจะมาประเมินตัวเองอีกครั้งนึง
ว่าทำได้มากน้อยแค่ไหน 

อาทิตย์ก่อน หลังจากเป็นที่แน่นอนเรื่อง Bonus สิ้นปี+เซอร์ไพรส์ปีหน้า
ก้อแฮปปี้กันไป หน้าบานกันเป็นแถว ๆ  ยังคิดอยู่เลยว่าเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา
ยังคิดว่าจะลาออกจากที่นี่แท้ ๆ เพราะความหดหู่กับงานประจำ
อาจเป็นเพราะมันไม่มีอะไรแปลกใหม่ในชีวิต ทำอะไรเหมือนเดิม
ซ้ำ ๆ กันทุกเดือน  แต่พอได้รับข่าวดีสำหรับปีหน้ากับเนื้องานที่เพิ่มขึ้น
แล้วมีผลตอบแทนที่พอใจขึ้นมาอีกในระดับนึง  สุดท้ายก้อตัดสินใจ
ที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป  โดยที่เราอาจจะหาอะไรแปลกใหม่ให้กับตัวเอง
แบบเงียบ ๆ โดยใช้เจ้า เวอ วาย เว็บ นี่แหละเปิดโลกกว้างให้เรา
ฟังดูแล้วเหมือนตัดพ้อตัวเอง  มันก้อมีบ้างเล็กน้อยเวลาเซ็ง ๆ

ปีนี้ วันพ่อเรามีอย่างนึงที่เราอยากทำเป็นอย่างมาก
นั่นก้อคืออยากจะไปร่วมถวายพระพรในหลวงที่รักยิ่งของพวกเรา
สักครั้งนึงในชีวิต เป็นสิริมงคลให้กับตัวเอง เกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยเห็นเลย
เชื่อว่าคนต้องเยอะมากกว่าทุกปีที่ผ่านมาแน่นอน
จำได้ว่าสมัยเด็ก ๆ ป๊าจะพาพวกเราไปจุดเทียนชัยที่สนามหลวงทุกปี
แต่พอไม่มีป๊าอยู่แล้วก้อไม่เคยได้ไปอีกเลย
ปีนี้ล่ะจะไปย้อนรอยแบบที่ป๊าเคยพาไป  เพื่อความทรงจำดีดีอีกสักครั้งนึง
และจะใช้ไดอารี่เล่มนี้เป็นบันทึกความทรงจำเหล่านั้นไว้........